Kleine dingen - een column van Henry Schotkamp - de Senioor

Informatie over activiteiten
voor senioren in Amersfoort e.o.
Ga naar de inhoud


Een verblijf van twaalf dagen op de hartbewaking zijn me toch niet in de kouwe kleren gaan zitten. Mentaal was het niet altijd even gemakkelijk
en ook bleek het achteraf een behoorlijke fysieke aanslag te zijn geweest.
Verbonden aan draden en slangen was mijn bewegingsvrijheid niet veel groter dan de kamer waar ik lag en soms even naar het toilet,
waarbij ik steun had aan de infuus-stang op wieltjes.

Lezen gaf mij geen afleiding want bij de derde zin was ik de eerste alweer vergeten, zodat het verhaal niet tot me doordrong.
Gelukkig kon ik mij in gedachten moeiteloos verplaatsen naar mooie plekken waar ik fijne herinneringen aan had, zodat de tijd toch redelijk soepel
voorbij ging.

Ik was dan ook blij dat ik na 12 dagen het ziekenhuis mocht verlaten.
Lopen viel nog behoorlijk tegen mede door de verzameling medicijnen
welke ik uit voorzorg meegekregen had. Na overleg met de arts konden
de medicijnen verminderd worden en daardoor kon ik weer enigszins
zekerder op eigen benen staan.
Mijn spierkracht was merkbaar afgenomen en moest weer langzaam opgebouwd worden.

Lucie en ik pakten de goede gewoonte weer op om als het even kon een boswandeling te gaan maken.
Dat was aanvankelijk niet veel meer dan een wandelingetje,
steeds een paar bomen verder zoals we dat noemden. Niet te ver want
we moesten ook weer terug.
En zo heb ik mede hierdoor mijn spierkracht geleidelijk weer opgebouwd.

Doordat ik zo langzaam liep en vaak stilstond hebben we meer dan ooit kunnen genieten van de schoonheid van de kleine dingen
in de prachtige herfst van dit jaar. De natuur had haar best gedaan
om alle schakeringen geel, rood en bruin uit de kast te halen
om het blad van de bomen te kleuren.
Paddenstoelen in alle soorten en maten lieten zich uitbundig zien.

Meer dan ooit heb ik bewust het hele kleine kunnen bewonderen,
zoals waterdruppels in het gras of als pareltjes hangend aan blaadjes
en takjes. Een omgevallen paddenstoel die zelf weer door een schimmel verteerd wordt.
En vooral de adembenemende kleuren, versterkt door het zonlicht.

Mentaal ben ik door alles van de afgelopen tijd nog dichter bij mezelf
gekomen en me bewuster geworden van wat echt belangrijk is in m’n leven.
Ik leef meer in het hier en NU, want  dat is wat er is.
Vooral kunnen genieten van de grootsheid van het kleine,
samen met Lucie voor wie het net zo spannend is geweest als voor mij.

De wandelingen worden steeds langer en ook fietstochtjes zijn weer
aan de orde. Ik voel me nu zo langzamerhand ‘winterklaar’.
Binnenkort is de zonnewende en gaan we terug naar het licht.
Een heerlijke gedachte na die gedenkwaardige septembermaand van 2017.

Henry Schotkamp

Redactie van deze site: Henry Schotkamp.
Als u wilt reageren, kunt u mailen naar het bij het betreffende artikel vermelde e-mail adres,
of indien algemeen naar: redactie@de-senioor.nl
Terug naar de inhoud