Niet willen weten - de Senioor

Informatie over activiteiten
voor senioren in Amersfoort e.o.
Ga naar de inhoud


Waarom reageer je zo geïrriteerd, zei mijn vrouw. Waarom ben je nu boos?
Ja, waarom reageerde ik eigenlijk zo naar haar toe.

Er was geen enkele reden om boos te zijn op haar. Dat verdiende ze helemaal niet. Het ging eigenlijk ‘nergens’ over en toch die onterechte reactie van mij. Een onbeduidend feitje was de laatste druppel die mijn emmertje deed over lopen. Was mijn emmer dan zo vol en hoe kwam dat?
Een goede vraag die mij aan het denken zette.

Vaak wil ik teveel in korte tijd en heb dan te weinig geduld met mezelf
en laat ik mij weghalen bij mijzelf.
Dan laat ik me meesleuren in de tijd waarin we overspoeld worden met informatie waar nauwelijks aan te ontkomen is. Radio, TV, reclame, internet, kranten en tijdschriften, mensen in je omgeving die het je in geuren en kleuren vertellen, al dan niet via social-media, mocht je het gemist hebben.
Ik probeer selectief te zijn met het opnemen van nieuws, maar ik merk dat er ongewild teveel bij me binnenkomt omdat de aard of inhoud ervan me raakt. Vooral als het om onrechtvaardige dingen gaat, waar ik zelf geen invloed op heb. Zoals politiek, waarbij het steeds minder om de inhoud gaat, of de graaicultuur in al haar geledingen.

De nieuwsvoorziening is vooral oppervlakkig en vluchtig. Onzekerheid en angst worden hierdoor gevoed en maken het lastig eigen keuzes te maken.
We praten elkaar te makkelijk na en versterken daarmee een negatieve spiraal. Daardoor is er een toenemend gebrek aan verdraagzaamheid en respect jegens elkaar.

Niet dat het vroeger zoveel beter was. Maar het is nu anders, veel sneller en vooral heftiger en zichtbaarder. Veel kleine zaken worden onnodig opgeblazen en verschijnen uitvergroot in de media, al dan niet onder invloed van een hele stoet ‘deskundigen’ of politici die willen en moeten scoren om hun op drift geraakte kiezers aan zich te binden.
Het is een grof en tegelijk subtiel spel waarbij media en politiek zich van elkaar afhankelijk maken.

Deze ontwikkelingen kunnen me uit balans brengen en voel dan een machteloos protest in me opkomen en raak daardoor geïrriteerd.
Als ik er iets aan kan doen of op z’n minst iets aan kan veranderen, geeft me dat een goed gevoel.

Want eigenlijk gebeuren er veel meer mooie dingen. Als ik mij openstel
voor positieve dingen, blijken die er ruimschoots te zijn.
Bezig te zijn met m’n hobby’s en leuke dingen te doen samen met m’n vrouw. En vooral te leven in het hier-en-nu, want dat is wat er is.
Ik merk dat ik me niet door emoties moet laten meeslepen.
Maar soms zou ik dingen wel eens niet willen weten, omdat ik er op dat moment toch niets aan veranderen kan.

Henry Schotkamp

Redactie van deze site: Henry Schotkamp.
Als u wilt reageren, kunt u mailen naar het bij het betreffende artikel vermelde e-mail adres,
of indien algemeen naar: redactie@de-senioor.nl
Terug naar de inhoud