Ode aan Hoogland-West - de Senioor

Informatie over activiteiten
voor senioren in Amersfoort e.o.
Ga naar de inhoud



Vroeger kwam ik vaak in Hoogland-West, maar sinds ik verder weg woon minder.
Het is altijd weer fijn om er terug te zijn.
Op een mooie zonnige lentedag reed ik er op m’n fiets weer eens doorheen.
Onwillekeurig moest ik toen aan het nostalgische liedje
denken van Wim Sonneveld, “Het Dorp”

Het was nog steeds het voor mij vertrouwde gebied
maar toch was er het nodige veranderd.
Er waren nogal wat nieuwe kapitale woningen gebouwd
die de oorspronkelijke sfeer beïnvloed hebben.
Het echt knusse raakt erdoor op de achtergrond omdat het
tenkoste is gegaan van akkers en begroeiing.

De aanleg van de golfbaan zorgde destijds voor de nodige beroering.
“Houdt Hoogland-West Groen” leverde veel discussie op.
Ook mét golfbaan is het gebied groen gebleven en dat is toch een goede ontwikkeling,
gezien het feit dat er projectontwikkelaars hun oog lieten vallen op gronden
waar boeren vanaf wilden.
Dat zou pas zorgelijk geweest zijn.

Gelukkig zijn er nu altijd nog de tuinpaadjes van vaders met hun hoge bomen,
die kan ik nog steeds zien staan. In die dromerige landelijke sfeer hoorde ik achter mij
het geluid van een kar die ratelde op de keien. Maar toen ik de manshoge wielen
van een trekker naast me zag was ik terug in deze tijd.

Op zo’n mooie dag in het prille voorjaar leek het alsof de tijd had stilgestaan.
Ik zie er nog steeds de oude boerderijen, sommige een beetje aangepast aan deze tijd.
En de mooi verzorgde tuintjes.
De serene sfeer rond de kapel van Coelhorst blijft ongeëvenaard.
Hoogland-West anno NU een plek van deze tijd, maar stemde mij toch melancholiek
op zo’n mooie lentedag.

Henry Schotkamp
Redactie van deze site: Henry Schotkamp.
Als u wilt reageren, kunt u mailen naar het bij het betreffende artikel vermelde e-mail adres,
of indien algemeen naar: redactie@de-senioor.nl
Terug naar de inhoud